Shoutbox

De shoutbox wordt geladen...

de passievrucht

Verslag Nederlands


Niveau: 4 HAVO

Taal:

Opmerking:


Bekeken: 6667 keer


Beoordeling


Dit huiswerk delen & naar vrienden sturen




A Praktische gegevens



1. Bibliografische gegevens

1. De titel van het boek is ‘de passievrucht’ en de auteur is Karel Gladstra van Loon

2. De uitgever is L.J. veen, Amsterdam/Antwerpen.

3. In 1999 was de eerste druk.

4. Ik heb de 45e druk, uit 2005 gelezen.

5. Het boek heeft 237 bladzijden.

6. Het genre is psychologische roman.

7. Het boek bestaat uit 45 hoofdstukken.

8. Het boek bevat geen motto, wel staat er een gedichtje: From the start

Most every heart

That’s ever broken

Was because

There always was

A man to blame

van Dolly Parton: ‘It Wasn’t God Who Made Honkytonk Angels’

Dit zegt dat er altijd een man verantwoordelijk is geweest voor het breken van harten. In dit boek is dat de ‘dader’ geweest, de biologische vader van Bo. Deze ‘dader’ is ook een man. Hij heeft er voor gezorgd dat het hart van Armin, Ellen en Bo is gebroken

9. De datum van dit leesverslag is 10 mei 2007



2. Titelverklaring

De titel is: de passievrucht. De passievrucht wordt gebruikt in de betekenis van een baby, de vrucht die uit passie wordt geboren. Bo is in het boek dus (figuurlijk gesproken) de passievrucht.

Het verband met het motto is dat het allebei wat met de ‘dader’ te maken heeft. In het motto ging het over een man die harten breekt, in de titel gaat het over de man die de passievrucht heeft verwekt. De titel noemt niet de hoofdpersoon maar wel om de persoon waar het allemaal om draait. Het thema wordt niet duidelijk gemaakt in de titel.



3. Tijd in de geschiedenis

Ik denk dat dit boek in de zelfde tijd afspeelt als wanneer het boek is geschreven omdat ze niet primitief leefden, ze hebben dezelfde spullen als nu.



4. Tijdsduur

Het verhaal speelt zich in de tegenwoordige en verleden tijd af. De verleden tijd verteld het verhaal van de relatie tussen Monica en Armin. De tegenwoordige tijd verteld de speurtocht van Armin naar de biologische vader van Bo.

De vertelde tijd loopt ongeveer vanaf het begin van de relatie tussen Armin en Monica tot de ontdekking van de echte vader van Bo, ongeveer vijftien jaar.



5. Ruimte

De plaats waar het verhaal zich voornamelijk afspeelt is Amsterdam. Armin woont namelijk met Ellen en Bo in deze stad. Hij heeft er ook gewoond met Monica, toen zij nog leefde. De ruimte is verder niet van veel betekenis voor het verhaal zelf. Armin struint in de periode na Monica’s dood wel veel door de straten van Amsterdam, wat overeen zou kunnen komen met de onrust die in hem woedt na de dood van Monica, maar ook nadat hij te horen heeft gekregen dat Bo niet zijn natuurlijke zoon is.









6. Hoofdpersonen

De belangrijkste persoon in dit boek is Armin.

De bijpersonen in dit boek zijn Bo, Ellen, Monica, de ouders van Armin en Dees.



Armin:

• 30 jaar oud

• round character omdat je van alles over hem te weten komt.

• Van beroep is hij corrector van een wetenschappelijke uitgeverij.

• Van karakter is hij erg wantrouwig, omdat hij iedereen verdenkt al biologische vader van Bo



Bo:

• Bo is de zoon van Monica en de vader van Armin, en de halfbroer van Armin (aan het eind van het boek)

• Bo is een lieve jongen, je komt niks kwaads over hem te weten.

• Er word veel over hem verteld via Armin.



Monica:

• De vroegere vriendin van Armin, en de moeder van Bo.

• Ze is gestorven aan een hersenvliesontsteking. (10 jaar geleden in het boek)



Ellen:

• Is de Vriendin van Armin en een vroegere vriendin en collega van Monica.

• Ze voed samen met Armin, Bo op.



De ouders van Armin:

• De vader van Armin blijkt de biologische vader van Bo te zijn.

• Ze komen in het verhaal niet heel veel voor.



Dees:

• Een goede vriend van Armin.

• Armin verteld al zijn avonturen in de zoektocht naar de biologische vader van Bo aan hem

• Hij probeert de evolutietheorie van Darwin omver te werpen



B Vertelwijze



1. Perspectief

Het boek heeft een personaal ik-perspectief. Het hele boek is vanuit de ogen van de hoofdpersoon geschreven. Je leest wat zijn gedachten en gevoelens zijn.



Ik wil je iets zeggen over de tijd die heeft stilgestaan, maar Robbert is me voor. ‘ik weet wat je denkt,’ zegt hij. ‘ de eeuwige student! En zo is het. Ik maak een studie van de nutteloosheid van het leven. En ik kan je vertellen: dat is verdomt interessant.



2. Taalgebruik

De taal in het boek was niet moeilijk. De schrijver gebruikt relatief korte zinnen en weinig moeilijke woorden, waardoor het boek makkelijk wegleest. De stukken waarin Armin dingen van zijn werk als corrector voor een wetenschappelijke uitgeverij citeert, waren iets moeilijker te lezen. Bovendien waren ze vaak in het engels. Ik kreeg een beetje het idee dat de schrijver deze stukken er in had gedaan om interessant te lijken.





3. Beschrijving van personen en ruimte

De schrijver besteed geen aandacht aan het uiterlijk van de personen in het boek, wel over de gevoelens en gedachtes, vooral bij Armin.

De ruimtes worden wel verteld maar zijn niet heel belangrijk



C Thematische aspecten



1. Motieven

• Onvruchtbaarheid: Armin krijgt te horen dat hij al zijn hele leven onvruchtbaar is, terwijl hij een 13-jarige zoon heeft. Het hele verhaal zou niet gebeurd zijn als Armin wel vruchtbaar zou zijn.

• Bedrog: Het boek draait zelfs om bedrog. Monika en de vader van Armin bedriegen Armin. Ellen en Armin's moeder bedriegen Armin ook door net te doen alsof ze van niets weten. En zo wordt er heel wat af gelogen.

• Overspel: Monika pleegt overspel met de vader van Bo, de vader van Armin natuurlijk mey haar. Monika gaat ook een keer vreemd met met Robbert Hubeek. Ook Armin pleegt overspel, namelijk met Ellen.

• Herinneringen aan Monika: Armin probeert met zijn herinneringen aan Monika te kijken of hij had kunnen weten dat Bo niet zijn zoon is. Ook wil hij erachter zien te komen wie de biologische vader is en met zijn herinneringen gaat hij na wie de dader zou kunnen zijn.

Achterhalen van de 'dader'. Daar is Armin voortdurend mee bezig en dat zal hem uiteindelijk ook lukken. Hij blijkt zeer gefrustreerd te zijn door het nieuws van de dokter dat hem duidelijk maakt dat hij niet de vader van Bo is.

• Werkelijkheid: De passievrucht over de onkenbaarheid van de werkelijkheid: je denkt de werkelijkheid te kennen, maar die blijkt toch anders te zijn dan je steeds hebt gedacht. Zo komt Armin erachter dat de mensen die het dichtste bij hem staan, zoals Monika en Ellen, geheimen voor hem hebben die hij nooit had verwacht.

• Evangelie van Philippus: Glastra van Loon heeft het niet zo op ‘de' werkelijkheid, net zoals hij ook niet zo onder de indruk is van autoriteiten, op welk gebied dan ook. Om dat te illustreren laat hij Armin regelmatig uit Het Evangelie van Philippus citeren, een boek dat hij na de dood van Monika in de kast vindt en dat ook bij zijn ouders in de boekenkast blijkt te staan. Het behoort tot de zogenaamde ‘apocriefe’ bijbelboeken, geschriften die dezelfde stof bevatten als de teksten in het Nieuwe Testament van de bijbel. Die apocriefe boeken hadden net zo goed ‘Gods Woord' kunnen zijn als de boeken die - om wat voor reden dan ook - wel in de bijbel terecht zijn gekomen. Het ontstaan van een ‘autoriteit' als de bijbel is dus een nogal willekeurig proces geweest. Zo'n voorbeeld is reden genoeg voor Glastra van Loon om autoriteiten te wantrouwen. Blz. 135: "'Licht en duisternis, leven en dood, rechts en links zijn broers van elkaar,' schrijft de evangelist Philippus. 'Zij kunnen niet van elkaar worden losgemaakt. Om die reden zijn noch de goeden goed, noch de slechten slecht, noch is het leven alleen maar leven, noch is de dood alleen maar dood.'"

• Natuur: Een symbool is de natuur. Armin is erg gehecht aan de natuur, net als zijn eerste vriendin, Monika. De natuur symboliseert de oorsprong van de mens, wat weer overeen komt met het kind en de vruchtbaarheid, waar het boek om draait. Armin gaat vrij vaak naar Ameland terug om herinneringen aan Monika op te halen en om dat hij vindt dat daar de tijd stil blijft staan. Het maakt niet uit wanneer hij er komt, het ziet er altijd hetzelfde uit. Dit is ook een symbool. Het symbool voor de angst om te sterven, of anders gezegd, de angst om anderen te zien sterven, zoals Monika. Blz. 178: "Waar niets verandert behalve het weer en de getijden, is het gemakkelijk om terug te stappen in de tijd. (Zou dat dan de enige reden zijn van mijn afkeer van vooruitgang - dat ik terug wil stappen in het verleden? Ik durf de vraag niet te beantwoorden.)"



2. Thema

Het thema is twijfel aan het vaderschap, dit heeft te maken met bedrog. Dit thema komt het duidelijkste naar voren in het boek. Het hele verhaal draait hierom, ook belangrijk is de liefde. Het gaat om liefde en Armin vraagt zich zelf ook steeds af of Monika verliefd was op de man waar mee ze vreemd ging. Later blijkt dit niet zo te zijn, het was gewoon aantrekkingskracht.



D Structurele aspecten



1. De volgorde van de gebeurtenissen

Het boek is niet chronologisch opgebouwd. Dit komt doordat Armin herinneringen heeft aan de tijd dat hij een relatie met Monica had. Je leest mee met de gedachten van Armin zodat je vanzelf meegaat in zijn verleden.



2. De belangrijkste gebeurtenissen

De gevoelens van de personen waren belangrijker dan de gebeurtenissen in het verhaal. Er waren maar weinig echte gebeurtenissen, de rest van de tijd ging het over de gevoelens en hoe daarmee omgegaan werd.

Het aantaal gebeurtenissen was goed. Doordat er niet teveel gebeurde, was het verhaal goed te volgen.

De gebeurtenissen waren soms triest soms wat ongeloofwaardig. Het feit dat Armins vader Bo’s vader bleek te zijn, vond ik ongeloofwaardig en daardoor een niet bevredigend einde. Onverwachts was het wel een beetje, maar deze ontwikkeling vond ik nergens op slaan.

Er vonden schokkende gebeurtenissen plaats, dat was vooral het feit dat Armins vader Bo’s vader bleek te zijn.

Alleen de laatste gebeurtenis riep gevoel bij me op: een onbevredigend gevoel. Een gevoel dat ik het boek voor niets had gelezen, het einde was gewoon stom en ongeloofwaardig. Het kwam zomaar uit de lucht vallen. Opzich valt er wel iets te zeggen voor het einde. Armins vader was altijd beter dan Armin, en het einde laat dat duidelijk zien. Armin kon geen kind verwekken, zijn vader wel. Maar ondanks die gedachte, vond ik het einde stom en daardoor was meteen mijn positieve gevoel over het boek verdwenen. Hij heeft niet naar het einde toegeschreven. Hij noemt even een briefje met: ik ben zwanger, M. en dan opeens lees je wie de vader is van Bo…



3. Het begin

Het begin is dat Armin en Ellen naar het ziekenhuis gaan, en daar krijgt hij te horen dat hij onvruchtbaar is en dat Bo dus nooit zijn eigen kind kan zijn.



4. Het einde

Dit boek heeft volgens mij een gesloten einde omdat Armin de ‘dader’ heeft gevonden.



E Mening

Ik heb dit boek gekozen, omdat ik een boek moest zoeken voor Nederlands

Ook hoorde ik van veel mensen dat het een goed boek is, dus vandaar dat ik het gekozen heb. Zelf vind ik het ook een goed boek. Ik zou het iemand ook zo kunnen aanraden.

Ik vind dit vooral ook leuk omdat het echt gebeurd kan zijn.











F Samenvatting

Op een eerst heel doodnormaal lijkende dag wordt Armin Minderhout’s leven compleet overhoop gegooid. Na een vruchtbaarheidsonderzoek in het ziekenhuis krijgt hij namelijk te horen dat hij al zijn hele leven lang onvruchtbaar is. Hij lijdt aan het syndroom van Klinefelter, een aangeboren afwijking van de geslachtschromosomen waardoor zijn sperma geen zaadcellen bevat. Na 13 jaar blijkt dat Armin niet de vader kan zijn van zijn ‘zoon’ Bo. Alles waar hij in geloofde, blijkt een grote leugen.

Armin begint een zoektocht naar de biologische vader van Bo. Maar dit wordt bemoeilijkt door het feit dat Bo’s moeder, Monika, al tien jaar dood is (overleden aan een hersenvliesontsteking). Armin kan het dus niet zomaar achterhalen en weet zich geen raad. Evenals zijn huidige vriendin, Ellen, die destijds Monika’s beste vriendin was. Armin besluit het voor Bo te verzwijgen, en hem in de ‘waan’ te laten dat Armin zijn vader is.

Armin gaat op onderzoek uit en graaft in het verleden van zijn overleden vriendin. Hij zoekt de ‘dader’, de werkelijke vader van Bo, omdat hij kan niet verder kan leven zonder antwoord op zijn vragen. Hij moet zijn hele leven heroverwegen; al zijn overtuigingen blijken zich op drijfzand te bevinden.

Armin maakt een lijstje van mogelijke ‘daders’ die wel eens de vader van Bo zouden kunnen zijn. De eerste op dit lijstje is de ex van Monika, Robbert Hubeek. De twee mannen hebben elkaar nooit echt gemogen en dat blijkt ook wel, want het gesprek is niet erg gezellig. Robbert vertelt Armin uitgebreid over de seksuele dingen die hij met Monika heeft uitgespookt, maar Armin gelooft niet dat hij Bo’s vader kan zijn. (Robert weet niet eens van Monika’s dood af)

Als Armin terugkomt van Robbert, denkt hij terug aan de nacht waarvan hij altijd gedacht had dat Bo erin verwekt was. Monika en hij waren met de auto naar het Amsterdamse Bos geweest, en vreeen later in die auto. Ze werden betrapt door twee politieagenten, wat het allemaal een spannende en ongewone sfeer gaf.

De volgende mogelijke ‘dader’ is de huisarts van Monika. Hij staat lichamelijk natuurlijk dicht bij zijn patienten, en er gaan wel vaker verhalen de rondte over relaties tussen dokter en patient. Maar de huisarts beweert uitdrukkelijk dat er nooit iets tussen Monika en hem is gebeurd.

De volgende en laatste op het lijstje van mogelijke verdachten is Nico Neerinckx, een ex-collega van Monika. Hij past op alle punten in het ‘profiel’ dat Armin voor ogen heeft. Zo heeft hij zijn oudste zoon bijvoorbeeld ook Bo genoemd. Armin overlegt met zijn beste vriend Dees wat hem te doen staat. Ook Ellen vertelt hij over zijn verdenking, maar verder zwijgt hij erover tegen iedereen.

Uiteindelijk weet hij met een rotsmoes kennis te maken met de vrouw van Nico en hij hoort haar helemaal uit. Vrijwel alles wat hij te weten komt blijkt te kloppen binnen zijn ‘profiel’. Wat hij ermee aanmoet weet hij niet - hij denkt aan een moord op Nico of een verkrachting van Nico’s vrouw, maar zo gek is hij nog net niet.

De relatie tussen Armin en Ellen verslechtert een beetje. Armin besluit er samen met Bo een weekend tussenuit te gaan, naar Ameland. Dit schiereiland roept veel herinneringen op bij Armin. Hij ging er vroeger vaak met Monika heen, en is net als Bo dol op haar natuur. Om hier even tot rust te komen leek hen dus een prima idee.

Armin en Bo wandelen op een gegeven moment samen over het strand. Ze ontmoeten een groepje jongeren van Bo’s leeftijd. Er is een meisje met een zwarte pet bij, die Bo wel leuk lijkt te vinden. ’s Avonds gaan ze samen op stap en als Armin dronken thuis komt, vindt hij het meisje bij Bo in bed. In zijn dronken bui schreeuwt hij dat Bo niet zijn zoon is en kotst hij ’s morgens het kussen onder waar het meisje op geslapen heeft.

Zodra ze weer thuis zijn komt de vader van Armin te overlijden. Als Armin en Dees in het huis van zijn vader aan het opruimen zijn, vindt Armin een briefje van Monika aan zijn vader met daarop de tekst “Ik ben zwanger. M.” Armin weet direct wat dit betekent: zijn vader is de ‘dader’ waar hij zo lang naar op zoek was. Hij heeft Monika zwanger gemaakt en is dus de vader van Bo.

Thuisgekomen geeft Ellen hem een brief van Monika aan Bo. Hierin legt Monika haar zoon uit wie zijn vader is. Armin en Bo blijken dus half-broers te zijn.

Armin wil meteen een stuk gaan lopen, Ellen gaat met hem mee en vertelt alles wat ze weet. Zij heeft het al die tijd al geweten, maar heeft hem tegelijkertijd die pijn willen besparen.

Na een tijd komt Bo met het idee om de as van de vader van Armin uit te strooien over het graf van Monika om de moeilijke tijd af te sluiten en weer verder te gaan met hun leven.



G De auteur

Met Karel Glastra van Loon verloor Nederland op 1 juli 2005 een van haar meest geliefde schrijvers. Op 42-jarige leeftijd stierf hij aan de gevolgen van de hersentumor die anderhalf jaar daarvoor werd geconstateerd. Hij moest zijn vrouw en drie kinderen achterlaten. Karel was jarenlang journalist voor Nieuwe Revu en Vrij Nederland, en werd met de roman De passievrucht onmiddellijk wereldberoemd in Nederland -- en later ook daarbuiten.



Karel Glastra van Loon, geboren op 24 december 1962 in Amsterdam, kwam uit een groot gezin. Als jongetje van negen wilde hij bioloog worden en begon hij een nooit voltooid boek over de edele kunst van het vissen. Op het Gymnasium (Bèta) raakte hij onder invloed van de dichter Paul van Ostijen en schreef hij radicaal-geëngageerde gedichten die nooit zijn gepubliceerd. Vanaf dat moment wilde hij niet langer bioloog worden, maar journalist. Na een jaar in de Verenigde Staten, waar hij op de Hastings Senior High School in Minnesota zat, werkte Karel Glastra van Loon achtereenvolgens bij de Sociale Dienst Amsterdam, als bureauredacteur bij Elsevier Science Publishers, was hij leerling-journalist bij Libelle, en algemeen verslaggever voor Nieuwe Revu. Als verslaggever maakte hij reizen naar onder meer China, Cuba, Tsjecho-Slowakije, Rusland, Armenië, Estland en Koeweit. In dezelfde periode werkte hij als vrijwilliger in Nicaragua bij een herbebossingproject.

Sinds 1991 was Glastra van Loon freelance journalist voor diverse media. Hij was redacteur van de programma's Karel, Lolapaloeza, Hagens, Het Laatste Woord en Haenen voor de Nacht. Daarnaast was hij regisseur voor de zendtijd politieke partijen van de Socialistische Partij en maker/regisseur van VPRO's Lopende Zaken.

Karel Glastra van Loon was een sterk geëngageerd auteur. De eerste non-fictieboeken die hij schreef hadden een grote maatschappelijke lading. Hij debuteerde in 1994 met De Poppe-methode over milieu-activist Remi Poppe, in 1995 gevolgd door Herman, een 'biografie' van de beroemdste, want eerste genetische gemanipuleerde stier van Nederland, dat hij samen met Karin Kuiper schreef. In 2000 schreef Karel Glastra van Loon samen met Jan Marijnissen, SP-voorzitter van de Tweede-Kamerfractie, het boek De laatste oorlog, over de rol van Nederland in internationale conflicten. De auteurs spraken daarvoor onder anderen met Hans van den Broek, Noam Chomsky en Lord Carrington.

Karel Glastra van Loon debuteerde in 1997 als literair auteur met de verhalenbundel Vannacht is de wereld gek geworden, waarmee hij werd genomineerd voor de ECI-prijs Schrijvers van Nu. In deze verhalenbundel maakte Karel Glastra van Loon naadloos de stap van (onderzoeks)journalist naar literair auteur. In het eerste verhaal, 'De taal van zwaluwen' schreef hij bijvoorbeeld over Het Plein van de Hemelse Vrede in China, waar de schrijver als journalist aanwezig was toen daar in 1989 de Studentenopstand uitbrak. In een interview zei hij naar aanleiding daarvan later: 'Ik hoef mijn engagement niet te wantrouwen: als het er op aankomt, handel ik ernaar.'

In 1999 verscheen de roman De passievrucht, waarin de ontroerende zoektocht wordt beschreven van een vader die ontdekt dat zijn zoon niet zíjn kind kan zijn. De passievrucht kreeg juichende kritieken en werd bekroond met de Generale Bank Literatuurprijs 1999. Inmiddels zijn de vertaalrechten wereldwijd verkocht en is de roman, waarvan bijna 200.000 exemplaren werden verkocht, verfilmd. In 2001 verscheen de prachtige roman Lisa's adem. Klik hier voor een fragment uit Lisa's adem.



Karel Glastra van Loon wordt sinds zijn dood op 1 juli 2005 herinnerd als een bijzonder mens met een enorme sociale betrokkenheid - en als een van de meest geliefde schrijvers van Nederland.

H Literatuuropgave

www.scholieren.com