Shoutbox

De shoutbox wordt geladen...

De tweede wereldoorlog

Gedichtbespreking Geschiedenis


Niveau: 3 VWO

Taal:

Opmerking: Ik had er een 7 voor ... wel goed maar als je er een hoger cijfer voor wil hebben moet je er nog een beetje aan veranderen misschien


Bekeken: 2810 keer


Beoordeling


Dit huiswerk delen & naar vrienden sturen




Gedicht voor Geschiedenis



Ik kies het gedicht Dulce et decorum est van Wilfred Owen omdat ik het een mooi gedicht vind en het goed aangeeft hoe het er in de oorlog aan toe ging. Ook zit er veel spanning in het gedicht omdat er ook een gasaanval werd beschreven.

Ik ga me inleven in een Duitse jongeman die in de tijd van de oorlog in één van de loopgraven zat en die vreselijke dingen had meegemaakt daar. De situatie zal elke keer anders zijn: een gasaanval, het gekrijs van mannen die op sterven liggen, hij die probeert te slapen tijdens een bommengevecht. Het zal midden in de oorlog zijn wanneer de oorlog dus op volle gang bezig is.



Dag 1 :



Oh, wat vreselijk… Ik heb al nachten niet kunnen slapen: van angst en van de bommen die de hele nacht worden geworpen. Ik mis mijn vrouw en kinderen. Ik wil naar huis maar dat zal nog wel eventjes gaan duren. Toen ik hoorde dat ik naar het front moest, verplicht, dacht ik dat ik er over een paar maanden wel weer naar huis mocht, naar me vrouw en kinderen. Maar nee hoor, het duurt veel langer…ik zit nu al een jaar in het front en ik ben maar één keer twee weken eruit geweest. Even geen oorlog. Maar nu kan ik nergens meer aan denken. Het is alleen maar oorlog, bommen en dode mannen. Het is vreselijk als je iemand hoort dood gaan. Iets wat je hier zowat elke dag hoort. Net zoals gister. Er werd fel in het rondte geschiet door de tegenpartij. Hij raakte een van onze mannen. Op een slag dood…misschien ook maar beter voor hem.





Dag 2:



Gas, Gas! Jongens vlug! Dat is wat ik hoorde toen ik net in de even wou zitten om een stukje in me dagboek wou schrijven. Snel pakte ik me gasmasker want als je die niet op hebt, sta je al meteen ten dode geschreven. Toen ik net dacht dat iedereen z’n gasmasker had opgezet, hoorde ik iemand gillen, huilen en wilt om zich heen spartelen. Hij struikelde en viel in een gat.Toen hij nog een keer in zijn borst werd geschoten, viel hij in het water en verdronk. In al mijn dromen zie ik hem voor mijn hulpeloze blik op mij afduiken, gorgelen, slikken en verdrinken…



Dag 3:



De mannen zeiden vanochtend tegen mij dat ze een aanval willen voorbereiden. We hebben al dagen lang bommen op hun front gegooid en ze zijn doodop als het goed is! Ze zouden vanmiddag gaan en ze zochten mannen die meewouden. Niet dat iemand mee wou maar zo kom je ook geen stap verder… toch iemand moet het doen! We gingen een potje kaarten en steeds degene die verloor moest mee aanvallen. Ik verloor dus ik moest mee. Ik was zenuwachtig want er kwamen eigenlijk haast nooit mannen terug dus dan kans was heel klein dat ik zou overleven. Toen we eenmaal over de zandzakken waren geklommen was er geen weg meer terug…